เนื่องจากประธานชมรมเรายุ่งมากๆ เราก็เลยขออาสามาอัพให้สมาชิกหลายๆคนไม่คิดว่า
ชมรมหายสาปสูญไปแล้ว
และด้วยว่า ไม่รู้ว่าจะอัพอะไรดี ก็เลยจะมาแนะนำการ์ตูนให้ คิดว่าหลายๆคนคงรู้จัก นั่นก็คือ สึบาสะ นั่นเอง

เราไม่ได้จะแนะนำตัวละครอะไรแบบแฟนพันธ์แท้หรอก แต่เราจะนำเสนอความคิดของเราที่มีต่อการ์ตูนเรื่องนี้
เริ่มด้วย พระเอกของเรา เชารัน
ถือได้ว่าเป็นตัวละครที่อาภัพมากๆ ะทำเพื่อคนอื่นถึงกับเสียตัวเองเลยก็มี ก็น่าเห็นใจอยู่ ทำทุกอย่างเพื่อซากุระที่ลืมเรื่องของตนไปจนหมดสิ้น แล้วสุดท้ายก็กลายเป็ยว่าตัวเองต้องสูญเสียความทรงจำที่เกี่ยวกับซากุระไป...
การทำเพื่อใครคนหนึ่งช่างเป็นพลังอันยิ่งใหญ่จริงๆ มันสามารถทำให้เรา ผลักดันตัวเองให้ทำอะไรต่อมิอะไรที่เราไม่คิดว่าจะที่ได้เลยด้วยซ้ำ
ต่อมาก็องค์หญิงซากุระ เธอเป็นคนที่อ่อนโยนมากๆ เป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็กๆที่กำลังมีความรักแต่โชคร้ายถูกคนไม่ประสงค์ดีช่วงชิงพลังไป ทำให้สูญเสียความทรงจำ แม้จะเริ่มจำอะไรได้ แต่สุดท้ายด้วยเงื่อนไขจึงทำให้เธอไม่สามารถนึกเรื่องของคนที่เธอรักออก
แม้จะป็นเด็กสาวที่อ่อนโยน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอ ในเรื่อง มีหลายฉากหลายตอนที่ทำให้เราเป็นความกล้าของเธอ
คนที่สามคือ พ่อมดเฟย์ ชายที่ต้องการจะหนี หนีจากโลกที่ตนจากมา หนีจากอดีตที่คอยหลอกหลอน เขาพยายามจะไม่ผูกพันกับใคร แต่สุดท้ายก็อ่อนใจและเปิดใจให้กับมิตรภาพของพวกพ้อง
มิตรภาพเป็นสิ่งที่สวยงาม หากเรานำมาปฏิบัติอย่างที่ถูกที่ควร
คนที่สี่ คือ ซามูไรคุโรงาเนะ ชายอีกคนหนึ่งที่มีชะตาที่น่าสงสาร แต่ด้วยแรงใจจากผู้เป็นนายทำให้เขากล้าแข็งขึ้น ถือได้ว่าเป็นผู้นำที่ดีในกลุ่มเลยก็ว่าได้ เพราะเขาจะคอยช่วยเหลือต่างๆนานา แม้จะเป็นพวกปากไม่ตรงกับใจเท่าไหร่นัก
และสุดท้าย โมโคน่า เจ้ามันจูสีขาวผู้แสนเริงร่า คอยทำให้คณะเดินทางกลุ่มนี้มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ โมโคน่าคอยให้กำลังใจทุกๆคนอยู่เสมอ และชอบหยอกล้อกับคุโรง่าเนะเป็นที่สุดโดยมักจะเข้าขากับเฟย์คอยแกล้ง เรียกคุโรงาเนะว่า คุณพ่อ เฟย์ว่า แม่ ซากุระและเชารันเป็นพี่ชายและพี่สาว
ช่างเป็นการเล่นพ่อแม่ลูกที่ชวนคิดจริงๆ ว่าไหม?
เอาเป็นว่าตอนนี้ คุณเลขาเริ่มเกิดอาการขี้เกียจและเหมื่อยล้า ดังนั้น ขอพักยกไว้คราวหน้าคอยมา
อัพเดตเรื่องใหม่ก็แล้วกัน^^
edit @ 8 May 2009 21:17:26 by 2C SU