2CSU - Silpakorn University Cartoon Club

ดีใจจนต้องเอามาบอกต่อ

พักอัพรูปแป๊ป ขอนอกเรื่องนอกราวหน่อย

วันนี้ที่หอพักมีกิจกรรม เปิดหอกับกีฬาหอพัก

เปิดหอ ไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่ เพราะตัวหลักกิจกรรมมีแค่เปิดหอพักให้คนนอกหอเข้ามาชมสมชื่อ

ที่น่าหนักใจกว่าคือกีฬาฮาเฮ กิจกรรมหลักคือให้หอพักในมหาลัยแต่ละหอสิบหอส่งนักศึกษามาแข่งกีฬากระชับความสัมพันธ์ทั้ง 10 หอทั้งหอชายและหอหญิงแข่งพร้อมกันหมด ระทึกใจเหลือเกิน เปิดรับสมัครนักกีฬาของหอมาสัปดาห์กว่าๆ ยังไม่ได้ตามเป้า กีฬาแต่ละประเภทขาดคนไม่ครบตามจำนวนสักอย่าง =w=" แถมประกวดขวัญใจหอพักกับการแสดงก็ไม่มีคน หนักใจเยี่ยงนัก

สุดท้ายเลยต้องเล่นของ เคี๊ยกเคี๊ยก ระหว่างพิมพ์รายชื่อก็ร่ายคำสาปขอให้คนที่ลงชื่อแล้วไม่ถอนตัวออก ตอนแรกขอแค่นั้นเองจริงๆไปๆ มาๆ ขอเพิ่ม ให้คนที่ลงชื่อแล้วมาเล่นกีฬาด้วย

มาถึงเช้าวันนี้ ลุกจากที่นอนด้วยอารมณ์ง่วงงุนสุดๆ จากการโต้รุ่ง (กิจกรรมสุดฮิตของชีวิตนักศึกษา) พิมพ์การบ้านส่งอาจารย์ ไปเรียนก็นั่งหลับๆ ตื่นๆ นึกว่าตัวเองกำลังฝัน พออาจารย์ให้ทำเทสท์ย่อยเท่านั้นแหละ ตื่นจากพะวังทันที โดนไปสองดอก โอ้ นี่ตรูข้าไม่ได้ฝันไปหรอกหรือนี่ สมองที่มีอยู่น้อยนิดก็คอยย้ำอยู่นั่นแหละว่า วันนี้กีฬาหอนาเฟร้ย แง~~ปล่อยหนู่ป๊ายยย

ในฐานะตัวแทนคณะกรรมการหอพักหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็เลยต้องเป็นคนจัดการเรื่องทุกอย่างเองหมดเลย ต้องตามตัวนักกีฬา พาไปลงทะเบียนแข่ง ตามตัวมาเล่นเกม TTwTT สารพัดสารพัน (ถ้าถามว่าทำไมเหลืออยู่คนเดียว ก็เพราะคนอื่นๆ ถูกกองตำราทางวิชาการฝังทั้งเป็นอะเด้ ถามได้ เราเองก็กำลังรอว่าจะโดนฝังวันไหน)

คิดดูแล้วกันว่าถ้ากองอำนวยการเรียกรวทตัวนักกีฬาแล้วหอเราบายตลอดจะรู้สึกยังไง เราจะเป็นคนแรกเลยที่รู้สึกไม่ดีว่า เด็กหอเราเค้าไม่อยากมาเล่นเกมกิจกรรมบ้างเลยเหรอ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย คงไม่มองเด็กหอเราดีๆ อีกแน่ -_-

ความเครียดลงกระเพาะ ง่วง เครียดกินไอติม! ช่วยไม่ได้มากเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยสมองก็ไม่วิตกจิริตมากเท่าที่เคย

กลับมาที่หอก็ตามตัวนักกีฬากันก่อนเลย เรียกรวมครั้งแรกไม่ค่อยมีคนมาเป็นเรื่องปรกติ แต่ครั้งที่สองสามสี่นี่ซิ วิกฤตเครียดหนัก มีมาแค่สองคน O[]O!!! จากที่ลงชื่อกว่ายี่สิบ (ยี่สิบนี่จริงๆถือว่าน้อยแล้วนะ)ไสยศาสตร์ไม่ได้ผล ทำใจอย่างเดียว คิดว่ายังไงก็ได้แล้ววุ้ย ไม่ต้องแข่งแล้วก็ได้ แต่ก็จะพาไปที่หน่วยหอพักก่อนละกัน ให้คะแนนหอพักกับน้องๆ ที่มาก็แล้วกัน จุดประสงค์ของกิจกรรมหอก็คือการเก็บคะแนนหอเนี่ยแหละ คนที่มีคะแนนเยอะจะได้อยู่หอต่อ คนที่ไม่มีคะแนนหรือคะแนนน้อยมีสิทธิ์ตกหอได้

ก็เอาวะ ตอนนั้นกราฟสุขภาพจิตในใจลดลงเกือบถึงจุดต่ำกว่าระดับน้ำทะเล กะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามบุญตามกรรมของตรูข้าแล้ว แล้วก็เป็นตอนนั้นแหละ

น้องๆ ที่มาแล้วชักจูงเพื่อนๆ ที่เพิ่งเรียนเสร็จกลับมาพอดีให้ลงแข่งกีฬาด้วยกัน

เป็นอะไรที่ดีใจมากๆ มากจริงๆ นะ เพิ่มมาอีกคนสองคน ไม่มากอะไรแต่กำลังใจเริ่มมาแล้ว พอพาน้องๆ ไปจุดลงทะเบียน น้องอีกกลุ่มหนึ่งก็ตามมาสมทบ รวมๆ แล้วประมาณ 12-13 คนได้ ไชโย้ สมาชิกครบแล้ว ลงแข่งได้แล้วว้อย TTvTT อีฮั้นปลื้ม

เกมกีฬาแรกที่ต้องแข่งคือกระดาษหรรษา ไอ้ที่เอากระดาษมาปูแล้วให้คนหลายๆ คนไปยืนเบียดในเวลาที่กำหนดนั่นแหละ ถึงน้องๆ ที่มาไม่ได้กะแข่งไอ้นี่เลยก็ยังอุตส่าห์ลงให้ ไม่ได้รางวัลแต่ได้ใจพี่ไปเต็มๆ

กีฬาอย่างอื่นก็มีชะตากรรมไม่ต่างกัน นักกีฬาหอเราก็เป็นแบบที่นักอนุรักษ์ทรัพยากรณ์ธรรมชาติเรียกว่า "นำกลับมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด" (เรียกซะ -_-") น้องๆ ก็จะวนเวียนลงแข่งกีฬารอบแล้วรอบเล่าไม่ว่าจะโดยสมัครใจหรือเพื่อนบังคับก็ตาม โฮะๆ

ที่เราอึ้งที่สุดก็ความสามารถแฝงของน้องๆ สมาชิกหอเนี่ยแหละ ไม่เห็นกะตาไม่อยากเชื่อ แต่เป็นเรื่องจริง! แข่ง Limber Rock (คิดว่ามันสะกดอย่างนี้นะ ใช่รึเปล่าว่ากันอีกที) หรือลอดบาร์บ้านเรา แต่ละคนตัวอ่อนได้ใจมาก หอเรามีน้องคนเดียวที่ตั้งใจลงเกมนี้อยู่แล้ว นอกนั้นเป็นเซอร์ไพส์หมด เซอร์ไพส์จริงๆเพราะน้องลอดบาร์ต่ำกว่าระดับอก ระดับสะโพกผ่านกันมากมาย ของหอเราตอนจบเกมเหลือสมาชิกอยู่ 4 คน จากหอละ 10 คน จากที่ไม่เคยหวังเลยก็ชนะได้ที่สาม ^O^// เป็นที่น่ายินดี

แข่งลอดบาร์นี่ จะว่าไปแล้วเป็นเกมที่ทุกคน ณ ที่นั้นลุ้นระทึกมากที่สุดเลยก็ว่าได้ ตอนนักกีฬาลอดบาร์ต้องคอยลุ้นเป็นระยะๆ มีน้องหออื่น ตัวเค้าเล็กอยู่แล้ว เวลาลอดบาร์ก็จะมีแอบขำ ประมาณไม่ต้องย่อตัวก็ผ่านแล้ว อะไรแบบนี้ พี่ๆ หลายคนก็แสดงท่าทางอันชวนตะลึง อ่อนซะ อยากให้หลายๆ คนได้เห็นจัง (จริงๆ อิฮั้นยังอยากถ่ายวิดิโอเก็บไว้ดูด้วยเลยนะเนี่ย) หลายคนก็พลาดอย่างน่าเสียดาย แต่ทำได้ก็เก่งแล้ว (ให้เราไปเล่นเองมีหวังกระดูกหักกระดูกเดาะแน่ อืมๆ)

แข่งเก้าอี้ดนตรี เลือกตัวแทนหอแข่ง เกมนี้เป็นเกมเดียวที่มีน้องหอสมัครแข่งครบ (เพราะรับแค่ 2 คน) ก็สบายๆ ให้น้องไปแข่ง เกมนี้จะว่าไปก็เป็นการเปิดเผยธาตุแท้ของมนุษย์เหมือนกันนะ เห็นกลวิธีหลายประการในการแก่งแย่งสิ่งที่ตนเองต้องการ บางคนดึงเก้าอี้ออกไปนั่งนอกวง บางคนกระแทกคนอื่นออก บางครั้งมีเก้าอี้ว่างเหลืออยู่ก็ไม่เห็น พอเห็นก็แย่งกันต่อ

เง้อ (สำนวนเพื่อน) กลายเป็นเอ็นทรี่รวมออร่าสีดำไปแล้วรึนี่ จริงๆ แล้วก็แค่แข่งกันเล่นๆ ขำๆ เอง ตอนสุดท้ายผู้หญิงก็เป็นฝ่ายชนะ เพราะกรรมการพูดผ่านไมค์เลยว่า "น้องผู้ชายเป็นสุภาพบุรุษหน่อยครับ" =w=" อืม จริงๆ แล้วเฮียเค้าพูดขำมากเลยนะ พอพิมพ์อย่างงี้ทำไมมันดูโหดจังว้า แล้วพวกหนุ่มๆ ก็ยอมให้นะ นี่ก็เป็นเรื่องที่ดีมากเลย

ต่อไปเป็นบั้นท้ายดินระเบิด ไม่รู้เรื่องเลยว่าเล่นยังไง ลองฟังกติกาดูถึงรู้ว่าให้คนในแถวเป่าลูกโป่งแล้ววิ่งไปให้คนของตัวเองที่นั่งอยู่ลิบๆ ทับลูกโป่งให้แตก แล้ว โอ้แม่เจ้า หอเราชนะด้วยละ "O[]O" เป็นไปได้หรือนี่ ได้ข่าวว่าสมาชิกยังตามกันแทบไม่ครบเลยตอนเริ่มเล่น เพราะน้องไม่รู้ว่าเล่นยังไงเลยไม่อยากลง แต่โดนคุณพี่ไฮเปอร์ใส่เลยจำใจยอม (เกือบต้องลงไปเล่นเองเสียแล้วมั้ยล่า)

เกมสุดท้ายคือชักเย่อ เป็นเกมกีฬาที่น้องหออยากลงมากที่สุด ถึงขนาดไปตามเพื่อนมาเพิ่มจนคนเกิน O[]O!!!ไม่อยากเชื่อเลยค่ะจอร์จ แต่ที่ไม่อยากเชื่อกว่าก็กำลังกายของน้องๆ นี่แหละ ลงเล่นเกมมาหลายรายการไม่เหนื่อยกันบ้างเรอะ! แถมยังดึงชนะเค้ามารอบนึงอีก สุดยอด! (ปรบมือ!)ถึงเราจะไปแพ้หอชายก็เถอะ ได้แค่นี้พี่ก็หมดห่วงแย้ว TTwTT กลับถึงห้องนอนตายทันที ตื่นมาก็มาอัพเลยเนี่ยแหละ ยืมเอ็นทรี่นึงมาแชร์ประสบการณ์ (ได้ข่าวว่าไอ่คนอัพใช้บล็อกเป็นที่สนองตัณหาส่วนตัวไปหลายรอบแล้ว โอะโอะ)

จากที่แทบไม่มีคนแข่งเลย ไร้ความหวังอย่างสุดๆก็กลายเป็นว่าหอเรายังชนะได้ตำแหน่งมาบ้าง ด้วยฝีมือของน้องๆ ล้วนๆ ที่เราปลื้มมากที่สุดก็น้องๆ ที่ลงแข่งนี่แหละ บางคนลงหมดทุกรายการ บางคสอง บางคนสาม แต่ทุกคนยิ้มกัน หัวเราะกันตลอดงาน ไม่มีใครไม่พอใจ ไม่มีใครทำหน้าบึ้งเลย (หรือมี แต่อย่างน้อยเราก็ไม่เห็น) เพื่อนๆ กะคนรู้จักลงแข่งเองก็เยอะเหมือนกัน กลายเป็นอีกหนึ่งวันที่ได้เจอเรื่องดีๆ ในชีวิต ประทับใจๆ

น้องหอยังบอกเลยว่า ตอนแรกนึกว่าจะน่าเบื่อ ในใจเราคิดว่าที่น้องเค้ารู้สึกสนุกก็เพราะเค้าเป็นส่วนหนึ่งของงาน ถ้าไม่ได้ลงแข่งเองหรือไม่มีคนแข่งอะไรเลยงานก็ไม่เดินหรอก จะติดโน่นติดนี่จนกลายเป็นว่ามันไม่สนุกไปนั่นแหละ แต่งานคราวนี้เราว่ามันประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแล้วนะ ที่เห็นชัดก็คือมีคนสนุกกับงานจริงๆ ถ้ามันจะเป็นอย่างงี้ได้ทุกปีก็ดีสิ

ว่าแล้วก็อยากดูรูปงานจังเลยน้า ใครมีอัดมาให้หน่อยจิ๊

ปีหน้าถ้ามีโอกาส ใครอยู่หอในก็ลองลงกีฬาฮาเฮดูนะ =^w^= ชีวิตสาวจะได้เห็นอะไรๆ อีกแยะ เสียดายแทนคนที่ติดเรียนติดสอบจริงๆ

ปล. หนุ่มๆ หอในหน้าตาดีมีเยอะกว่าที่คิดแฮะ ส่วนใหญ่ก็ใจดีทั้งนั้นเลย