2CSU - Welcome to Silpakorn University Cartoon Club

เฮ้ย!! บลอคชมรมอัพแล้ว!!! ในที่สุดเราก็จะได้ดูภาพในงานลอยกระทง (ที่ดองไว้เป็นชาติเศษ) กันเสียที!!! - - - หากสมาชิกท่านใดที่เปิดเวบเข้ามาแล้วคิดแบบนี้อยู่ เลิกคิดดีกว่าค่ะ มีแต่จะทำลายความหวังอันน้อยนิดเสียเปล่าๆ อย่าไปคิดมาก รูปถ่ายใบสองใบ สำหรับคนที่ได้ไปร่วมงานในวันนั้น ความทรงจำของเรานี่แหละจะตราตรึงอยู่ในใจเราตราบชัวนิรันดร์ (แบคกราวน์เป็นรูปดาวตกปิ๊งๆ เป็นประกายผ่านไป)

อ้าว!!! เฮ้ยอย่าเพิ่งปิดเด่ะ!! นี่ไม่ใช่เอนทรี่ดักนะค้า! วันนี้ข้าน้อย RIKIO มารับจ๊อบแทนตัวแทนน้องฮ้วง เนื่องจากได้ข่าวว่าฮาร์ดดิสก์เจ๊ง งานชมรมหายไปบางส่วน ประกอบกับข้าน้อยกำลังจะแปะไดนี้ลงในเวบตัวเองพอดี ก็เลยฝากไว้ช่วยกู้วิกฤติบล๊อกร้างไปก่อน จนกว่าฮ้วงจะรื้อซากคอมมันขึ้นมาได้

ความจริงบอกกับประธานอิ้วแล้วว่า จะเขียนข่าวอัพเดทของ DMC4 แต่ขอโทษนะจ๊ะน้อง....พอดี ตอนนี้พี่ไปหลงเรื่องอื่นมากกว่าอ่ะ ขอยกเลิกสัญญานะจ๊ะ อีกอย่างข่าว DMC มันก็อัพมานานแล้วด้วยง่ะ ตอนนี้ถ้าลองหาในกูเกิ้ลดู ยังไงก็เจอเป็นโขยงๆ แน่ๆ ผิดกับเรื่องนี้ที่เราจะเอามารีวิวลิบลับ ทั้งที่เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาสนุก น่าติดตามแท้ๆ แต่ไม่ค่อยมีใครรู้จักกันเลย ฉะนั้นข้าน้อยก็เลยต้องมาสร้างกระแสค่ะ! V(-_+)o

(ปล. ขอแอบใส่เรื่องส่วนตัวเล็กน้อย ถึงประธานอิ้ว (ตัวต้นเหตุ) และคณะกรรมการที่อยู่ห้องเดียวกับมัน ฝากบอกอิ้วด้วยว่า เอาแผ่นดีวีดีการ์ตูนช้านมาคืนได้แล้วโว้ยยย!!! ไหนบอกคืนวันพุธไงเล่า!)

โอเค กลับมาเรื่องของเราต่อ ขอแจ้งล่วงหน้าก่อนเน้อว่า รีวิวนี้นอกจากจะเขียนลงที่นี่แล้ว ยังแปะไว้ที่ my.dek-d.com/rikio อีกหนึ่งที่ เป็นเวบของเราเอง ถ้าใครบังเอิญไปเจอล่ะก็ ไม่ต้องสงสัยนะคะว่า ทำไมบทความมันเหมือนกัน

พูดเรื่องก๊อปบทความแล้ว  ก็บอกไว้อีกเรื่องเลยแล้วกัน  ส่วนใหญ่รีวิวที่เราเขียนจะอนุญาตให้ก๊อปได้นะ (ก็บอกแล้วไงว่า เขียนเพื่อสร้างกระแส) แต่ใคร่ขอความกรุณาช่วยลงชื่อและเวบเป็นเครดิตด้วยค่ะ  อ๋อ! แล้วก็ไม่อนุญาตให้ท่านดัดแปลงบทความใดๆ ในกรณีก๊อปไปแปะทั้งดุ้นนะคะ  กรุณาอย่าชุบมือเปิบ  เขียนรีวิวแต่ละทีใช้เวลานานนะคะ  ต้องหาข้อมูล + คิดมุกอีก เห็นใจกันหน่อย

เอาล่ะ หยุดเรื่องซีเรียสไว้ แล้วมาเข้าเรื่องกันดีกว่า

 

 

“เมื่อวันหนึ่งจู่ๆ มีพัสดุส่งมาถึงคุณ ข้างในบรรจุธนบัตร 100ล้านเยนพร้อมกับจดหมายที่แนบมาว่า "ขอแสดงความยินดี! ท่านเป็น 1 ในผู้โชคดีจากแสนคนที่ได้รับสิทธิให้เข้าร่วมแข่งขันไลเออร์เกม (Liar Game)”
ไลเออร์เกมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว กติกามีเพียงเมื่ออายุขัยของเกม 30 วันสิ้นสุดลง คุณจะต้องคืนเงิน 100 ล้านเยนที่ครอบครองเอาไว้คืน ผู้ชนะที่สามารถฉกชิงมาจากฝ่ายตรงข้ามได้จะได้รับเงิน 100 ล้านเยนที่ชิงมาเป็นรางวัล ในขณะเดียวกันผู้แพ้จะต้องแบกรับภาระหนี้สิน 100 ล้านเยน...
ใครที่คุณควรจะเชื่อ และใครที่คุณไม่ควรเชื่อ?”

LIAR GAME เรื่องราวของ คันซากิ นาโอะ หญิงสาวใสซื่อบริสุทธิ์ผู้มีจิตใจงดงามเหมือนนางเอกละครไทย ที่วันหนึ่งดันไปเก็บสมุดเดธโน้ต เฮ้ย! คนละเรื่อง!! ไม่ใช่ค่ะ คือว่านางเอกของเราเผลอเข้าไปร่วมเล่นเกมสยองขวัญซึ่งเต็มไปด้วยกลโกงและการโกหกด้วยความไม่ตั้งใจต่างหาก (พอดีในเรื่อง มักจะมีไปรษณียบัตรสีดำเหมือนปกสมุดเดธโน้ตส่งมาให้นางเอกเสมอ ข้าน้อยก็เลยแอบสับสนนิดหน่อย แหะๆ) แน่นอนว่านางเอกผู้แสนจะซื่อจนบื้อของเรา ไม่มีทางทันเกมของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่แสนจะฉลาดแกมโกงกว่าเธอเป็นไหนๆ แน่ๆ แต่ไม่ว่ายังไง สวรรค์ก็ยังเข้าข้างคนดี ทำให้นางเอกได้ไปพบกับพระเอกของเรา อาคิยาม่า ชินอิจิ นักต้มตุ๋นหนุ่มอัจฉริยะที่มาช่วยเธอฝ่าเกมนรกนี้

ความจริงการ์ตูนเรื่องนี้มีฉบับไร้ลิขสิทธิ์วางขายในไทยแล้วนะคะ เมื่อไม่นานมานี้เอง ไม่ทราบว่า หลายคนเคยเห็นบ้างหรือเปล่า? แต่เราเจอมาเรียบร้อยล่ะ เป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่ข้าน้อยอยากอ่านมากกกก แต่ไม่ซื้อค่ะ ทำไมน่ะเหรอ? เหตุผลมันมีอยู่ 2 ข้อค่ะ

ข้อแรกก็คือ ตอนไปเจอมัน เล่มสองแล้ว ไม่มีเล่มแรก ความจริงจะซื้อไปก็ได้ เพราะไงก็อ่านเล่มแรกแบบงงๆ (เพราะอ่านจากเวบจีน) จบแล้ว แต่ว่าข้อสอง นี่สิจุดหักเหครั้งใหญ่ ก็คือชื่อเรื่องบนหน้าปก “ไล่ล่า เกมตอแหล” - - - ใครหนอช่างสรรหาคำมาตั้งได้ มือที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบของข้าน้อยก็พลันชะงักค้างทันที ในหัวเต็มไปด้วยความคิดต่างๆ นานา “ไร้ลิขสิทธิ์ ชื่อเรื่องแบบนี้อีก ข้างในมันจะได้เรื่องไหมหว่า?” ยืนค้างอยู่นานเกือบสิบนาทีจนเจ้าของร้านมองด้วยสายตาสงสัย (และเริ่มทำท่าเหมือนจะไล่เราออกไปจากร้าน =_=”) สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่ซื้อดีกว่า (กลัวเสียดายตัง) แล้วหันมาพึ่งอินเตอร์เนตหาอ่านแทน ซึ่งกูเกิ้ลก็ไม่ทำให้เราผิดหวังจริงๆ (ว่าแต่มีใครอ่าน LIAR GAME ฉบับไล่ล่า เกมตอแหลแล้ว เป็นไงบ้างอ่ะคะ แปลดีมั้ย? ถ้าดี จะได้ลองไปขวนขวายหาอ่านดูอีกรอบหนึ่ง ความจริงก็อยากได้ล่ะน้า แต่ขอความมั่นใจหน่อยอ่ะ)

 

 

 

Liar Game หรือ เกมกล คนช่างลวง (มิใช่คนอัจฉริยะหรือคนแปรธาตุแต่อย่างใด กรุณาอย่าไปคิดถึงเรื่องอื่น) เป็นผลงานของอาจารย์ชิโนบุ ไคตานิ ลงอยู่ใน Young Jump รายสัปดาห์ในเครือสนพ. ชูเอย์ฉะ ออกรวมเล่มมาได้ 5 เล่มแล้ว โดยเล่มแรกตีพิมพ์เมื่อปี 2005 - - - เป็นผลงานที่ไม่ได้ใหม่เอี่ยมอ่อง และดูเหมือนไม่ค่อยมีคนนิยมสักเท่าไร จนกระทั่งได้นำมาทำเป็นละครทีวี จึงค่อนข้างมีกระแสตอบรับค่อนข้างล้นหลามในญี่ปุ่น สำหรับในไทย แม้ดราม่าจะได้รับความนิยมจากคนดู แต่เวอร์ชั่นการ์ตูนก็ยังเงียบอยู่ดี คาดว่าเพราะไม่มีผลงานของอาจารย์คนนี้ตีพิมพ์ในบ้านเราเลยก็เป็นได้ ซึ่ง LG (ขอย่อสั้นๆ แค่นี้นะคะ) เป็นผลงานเรื่องที่ 5 ของอาจารย์แล้ว ที่ดังๆ ก็มี Sommelier (คนแต่งเรื่องเป็นอีกคน ) 9 เล่มจบ และ ONE OUTS 19 เล่ม - - - เกือบ 20 เล่มเชียว แสดงว่าก็น่าจะเขียนเรื่องได้สนุกเหมือนกันนะ

 

ผู้หญิงอาไร๊...ชนจนผู้ชายเขาล้มกระเด็นได้
และถึงจะซื่อบื้อแต่ความจำก็ไม่ได้บื้อตาม เธอจำอาคิยาม่าได้ทันที (แปะๆๆ อย่างเดียว ขี้เกียจคิดคำบรรยาย)

แล้วการพบกันของหนุ่มนักต้มตุ๋นและสาวใสซื่อ (จน) บื้อก็เริ่มต้นขึ้น อาคิยาม่าจะยอมช่วยเธอหรือไม่? (คงไม่ต้องเดายังไงก็ต้องช่วยอยู่แล้วล่ะ) แต่ว่าวิธีที่จะช่วยนี่สิคืออะไร แล้วนาโอะจะรอดพ้นผ่านเกมนรกนี้ไปได้ยังไง?



กรุณาติดตามตอนต่อไป - - - ขึ้นอยู่กับกระแสตอบรับและความขยันของข้าน้อย


อ่านสปอยแล้ว มีความเห็นไงบ้างคะ (อย่าไปสนใจซับนรกที่เราใส่ไว้เลย) เรื่องงานภาพเราถือว่าค่อนข้างดีนะ (ก็การ์ตูนผู้ชาย จะไปเอาสาวน้อยตาประกายดาวมาจากไหน) โดยส่วนตัวแล้ว เราค่อนข้างชอบงานภาพสะอาดๆ แบบนี้ และก็คาแรคเตอร์ ดีไซน์ดูเป็นเอกลักษณ์ดีด้วย แต่เสียดายที่มีหลายคนบอกว่า ภาพไม่สวยก็เลยไม่อ่าน ทั้งที่เนื้อเรื่องสนุกมากแท้ๆ ถึงแม้ว่านิสัยของนางเอกมันจะใจดี ซื่อบื้อ อภัยเขาได้ทุกเรื่อง เป็นตัวละครมิติเดียวเหมือนนางเอกละครหลังข่าว แต่ก็รู้สึกว่าไม่น่าหมั่นไส้เท่า เนื่องจากว่าความสมเหตุสมเหตุของเนื้อเรื่องที่กำหนดบทบาทนิสัยตัวละครขึ้นมาให้เป็นแบบนี้ และพระเอกของเราก็ฉลาดสุดๆ สามารถแก้กลเกมต่างได้อย่างแยบยล แถมหน้าตาดีอีกด้วย...อันนี้อีฉันรับประกันค่ะ



ระวัง! สาวๆ ที่ไม่อ่านเรื่องนี้ แล้วคุณจะเสียดายพระเอกของเรา (ส่วนหนุ่มๆ - - - ไม่มีโมเอะให้เขียนเชียร์ซะด้วยสิ ทำไงดี -_-“)


ด้านเนื้อหามีหลายคนบอกว่า คล้ายกับเดธโน้ต ถ้าเรื่องใช้สมองชิงไหวชิงพริบล่ะก็ คงจะเหมือนกันมั้ง แต่เราคิดว่า LG นั่นดูมืดมนน้อยกว่าเดธโน้ต และก็เน้นจิตวิทยามากกว่า ถ้าให้เทียบแล้ว ค่อนข้างเหมือนยูกิโอ เกมกล คนอัจฉริยะตอนแรกๆ ที่มีแข่งเกมกันมากกว่า สำหรับท่านที่กำลังเบื่อการ์ตูนซึ่งนิยมออกทะเลจนกู่ไม่กลับในช่วงนี้ เราขอแนะนำว่า เรื่องนี้คงน่าจะพอช่วยคุณแก้เซ็งได้ดีทีเดียว

Credit: ja.wikipedia.org/



LIAR – GAME DRAMA VESION:

 

ไหนๆ ก็ไหนล่ะ ขอพูดต่อล่ะกัน สำหรับคนที่อยากอ่านการ์ตูน แต่มีโอกาสหาอ่านได้ยากมากในไทย (อ้อ ลืมไปว่า มีฉบับไล่ล่า เกมตอแหลอยู่นี่นา) เราขอแนะนำเวอร์ชั่นดราม่าให้ลองดูก่อนก็ได้ค่ะ ตอนนี้ฉายจบไปนานแล้วที่ญี่ปุ่น แต่ในการ์ตูนยังไม่จบ แถมดราม่าดันสร้างเกินการ์ตูนอีกต่างหาก (การ์ตูนมันยังแข่งรอบสามไม่เสร็จเลย)

ดราม่า LG ฉายที่ช่องสถานีฟูจิ วันเสาร์ เวลาห้าทุ่ม (ดึกกว่าละครหลังข่าวบ้านเราอีก) แถมตอนสุดท้ายยังใช้เวลาฉายเกือบสามชั่วโมงด้วย (นี่มันกะจะดูโต้รุ่งเลยรึไง? กว่าจะจบ) เนื้อหาอิงตามการ์ตูนเกือบเป๊ะๆ ไม่มีหลุดกรอบ จะมีก็ส่วนเล็กๆ น้อยๆ อย่างพวกตัวละครต่างๆ แต่ก็ยังคงความสนุกชวนลุ้นไว้เหมือนเวอร์ชั่นการ์ตูนได้อย่างดีทีเดียว

นางเอกที่แสดงคือ โทดะ เอริกะ หรือคนที่แสดงเป็นมิสะในเดธโน้ตนั่นเอง (บางทีเพราะโทดะแสดง เขาก็เลยเอาเนื้อเรื่องมาเปรียบกับเดธโน้ตก็เป็นได้) อย่างไรก็ตาม โทดะสามารถแสดงบุคลิกของนาโอะใน LG ได้อย่างดีเยี่ยม เล่นได้แบบประมาณว่า...ข้าน้อยหลงรักตัวละครนี้ไปเลย ปกติเรามักจะชอบตัวละครชายมากกว่าหญิง (หรือจะเรียกได้ง่ายๆ ว่ากีดกันทางเพศนั่นแหละค่ะ) แต่เรื่องนี้ขอยกเว้นค่ะ รอยยิ้มคุณเธอคว้าหัวใจฉันจริงๆ

ส่วนบทพระเอกคือ มัตสึดะ โชตะ เขาเคยแสดงเป็นหนึ่งในสี่หนุ่ม F4 เวอร์ชั่นญี่ปุ่น ขอบอกตามตรงว่าเห็นครั้งแรก จำหน้าไม่ได้ แบบผมมันคนละทรงเหมือนเพิ่งตัดมาก่อนจะมาเข้ากองถ่ายหมาดๆ ทำให้ดูไม่เข้ากับหน้าสุดๆ (ตอนหลังเหมือนมันชินตาแล้ว ก็เลยดูดีขึ้นนิดหน่อย) เชื่อเลยว่า ความคิดแรกของหลายๆ คนอาจจะบอกว่า พระเอกไม่หล่อเลย - - - ซึ่งเราก็หนึ่งในนั้นแหละ สิบนาทีตอนที่พระเอกโผล่มา ไม่ได้โฟกัสพระเอกเลย เอาแต่ดูนางเอก ทว่าหลังจากดูไปเรื่อยๆ หลายนาทีผ่านไป รอยยิ้มเฮียมันช่าง....

ทำไงดีตกหลุมรักทั้งพระเอกนางเอกเรื่องนี้ไปแล้วสิ....@(>///<)@

ยิ่งเล่น ยิ่งเหมือนมัตสึดะมันเข้ากับบทยังไงไม่รู้แฮะ เรียกว่า บทมันพาให้ดูดีขึ้นเรื่อยๆ แถมยิ้มเจ้าเล่ห์ได้ดูดี๊ดี (มันไม่โฉดเท่าพี่แสง แต่ก็ดูไม่น่าเกลียด) เอาเป็นว่า ตอนนี้ดราม่าเรื่องนี้มีขายกันให้เกลื่อนในไทย โอกาสจะหาดูคงไม่ยาก แนะนำว่า เป็นหนึ่งในคอเลคชั่นดราม่าดีๆ ที่ควรมีไว้ในบ้านค่ะ


ของแถมค่ะ เป็นวิดีโอเบื้องหลังจากดราม่า





สำหรับคนที่อ่านญี่ปุ่นไม่ออก ซีนแรกไม่ต้องอธิบาย แค่ดูเฉยๆ ก็ฮาแล้ว
ส่วนซีนสองที่พระเอก (มัตสึดะ) คุยกะนางเอก (โทดะ) รู้สึกสงสารเฮียจริงๆ ในเรื่องบทอาคิยาม่า จะขรึมๆ ไม่ค่อยได้พูดก็จริง แต่พูดที ยาวเป็นวรรคเป็นเวรเลยค่ะ เวลาอธิบายกลเกมต่างๆ โดยเฉพาะตอนคิดเลขเนี่ย แทบฟังไม่ทันต้องพึ่งอ่านซับลูกเดียว (คิดตามไม่ทันค่ะ) ฉากนี้เป็นฉากที่มัตสึดะกำลังลำบากมากๆ เนื่องจากสคริปบทยาวสุดๆ แต่ถ้าเทียบกับอันอื่น บทพูดนี้ยังน้อยไป (บางทีที่พระเอกมันชอบทำหน้าเครียดเวลาแสดง อาจจะเป็นเพราะเครียดที่สคริปยาวเกินไปก็ว่าได้)
สุดท้ายมัตสึดะก็สามารถพูดสคริปนี้จนจบ แต่ว่าโทดะกลับ.... (ส่วนอันหลังเป็นบทสัมภาษณ์เรื่อยเปื่อย ไม่ขออธิบายแล้วกันนะ

Credit to RIKIO พี่สาวกระต่ายโหดของชมรม

 

edit @ 10 Dec 2007 17:34:12 by 2C SU

edit @ 10 Dec 2007 17:54:29 by 2C SU

edit @ 10 Dec 2007 17:55:59 by 2C SU

edit @ 15 Dec 2007 00:52:10 by 2C SU