ลิขสิทธิ์กับงานการ์ตูน
posted on 10 Aug 2006 15:18 by 2csu in WorksBy: RIKIO
หวัดดีค่า วันนี้วางมือจากการปั่นนิยาย มาเขียนอะไรมีสาระกันนิดหนึ่ง
เนื่องจากเผอิญว่า อาจารย์สั่งงานเกี่ยวกับกฎหมายลิขสิทธิ์พอดี ก็เลยเอาเรื่องนี้มาคุยกะไอ้คนที่รับผิดชอบบล๊อกชมรมเล่นๆ (เห็นว่า ตอนนี้ทั้งเว็บเด็กดี และก็พันทิพกำลังถกเรื่องนี้กันอยู่) ใช่ค่ะ แค่จะคุยเล่นกันแท้ๆ
...แต่จู่ๆ มันก็ยัดเยียดบอกให้ฉันเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ลงบล๊อกซะงั้น ถ้าไม่ทำมันจะสาดลำแสงอุลตร้า วาย โอเล็ตระดับความเข้มข้นสูงใส่ - - - แว้ก!!!! (ชิๆๆๆ เล่นกันงี้ ก็หนีไม่ได้สิ)
สรุปก็เลยโดนโยนงานมาง่ายๆ ด้วยเอวังประการฉะนี้แล....
มาว่าเรื่องกฎหมายลิขสิทธิ์กันดีกว่า สำหรับคนการ์ตูนแล้ว เราจะเจอกับมันบ่อยมากแต่ไม่ค่อยได้สนใจกันเท่าไรหรอก ที่ว่าเจอกันบ่อย ก็เพราะเมื่อท่านเปิดการ์ตูน หรือดูอนิเมสักเรื่องหนึ่ง มันก็จะขึ้นมาแหละ
คำเตือน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
หนังสือ วิดีโอ วีซีดี เล่มแผ่นนี้ได้รับลิขสิทธิ์ในการจัดทำและจัดจำหน่ายจากเจ้าของลิขสิทธิ์โดยถูกต้องตามกฎหมายห้ามทำการลอกเลียนแบบ, พิมพ์ซ้ำ, ดัดแปลง, จัดจำหน่าย, ให้เช่า, นำตัวละคร หรือภาพบางภาพจากหนังสือเล่มนี้ไปใช้ หรือจำหน่ายผลงานที่ละเมิดลิขสิทธิ์ดังกล่าว มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีทางแพ่ง และอาญาตามที่กฏหมายลิขสิทธิ์ฉบับใหม่บัญญัติไว้สูงสุด
เชื่อเลยว่า ใครที่เปิดมาถึงหน้านี้ก็จะพลิกหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นวิดีโอหรือวีซีดีก็จะรีบเลื่อนไปซีนต่อไปอย่างแน่นอน (ที่รู้ ก็เพราะข้าพเจ้าก็ทำ- - - อ้าว ซะงั้น)
แต่ว่าคุณๆ พี่ๆ น้องๆ ในชมรมคะ กรุณาอย่าเพิกเฉยกะมันค่ะ ความจริงแล้วมันเป็นเรื่องใกล้ตัวพวกเรามากเลยสำหรับคนที่วนเวียนอยู่ในวงการนี้ และสำหรับน้องๆ เพื่อนที่กำลังคิดจะส่งผลงานมาให้ทางชมรมกรุณาอ่านบทความนี้ให้กระจ่าง เพื่อไม่ให้มีปัญหากันตามมาภายหลัง เพราะครึ่งหนึ่งของงานการ์ตูนในชมรมย่างเท้าเข้าสู่การละเมิดลิขสิทธิ์กันหมดแล้ว
อ้าวๆ แล้วเราจะโดนจับกันไหมเนี่ย ?
ผิดตรงไหนล่ะ ก็เขียนมานานนมไม่เห็นมีใครฟ้อง?
เรื่องนี้เราจะอธิบายให้ฟังกันเป็นประเด็นๆ ไปนะ (คือ...ไอ้เราก็ไม่ใช่จะเก่งกฎหมายสักเท่าไรหรอก บางที่ยังอ่านแล้วไม่ค่อยจะเข้าใจเลย จะอธิบายแบบอิงความเห็นของเราประกอบแล้วกัน)
งานลิขสิทธิ์คืออะไร?
- 1. เป็นงานสร้างสรรค์ ได้แก่ งานนาฏกรรรม วรรณกรรม ศิลปกรรม งานสร้างสรรค์ว่ากันตามเข้าใจก็คือ เป็นงานที่คนทำต้องใส่ความคิดแลทุ่มเทฝีมือลงไป (ไอ้แค่ลากยาวดำๆ แล้วกด COPY นี่ไม่เรียกว่าสร้างสรรค์แน่นอน) ส่วนการเขียนโดจิน วาดแฟนอาร์ตนั้น จะเกี่ยวประเด็นการคิดใหม่และทุ่มเทฝีมือ หรือ ‘การดัดแปลง’ จะไปพูดกันอีกประเด็นหนึ่ง ขออธิบายแค่ลักษณะของงานสร้างสรรค์ก่อน
ลิขสิทธิ์จะคุ้มครองงานเราตั้งแต่เราเริ่มสร้างสรรค์ ไม่จำเป็นต้องโฆษณาเผยแพร่ให้ชาวบ้านรู้ ไม่ต้องตีพิมพ์และไม่ต้องจดลิขสิทธิ์ด้วย ทางกฏหมายก็ถือว่าคุณเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์แล้ว (การจดทะเบียนเป็นแค่หลักฐานเท่านั้น เอาไว้สะดวกเวลามีปัญหาขึ้นมา) ตัวอย่าง นาย ก. (ชื่อสมมุติทั่วไปที่ใครๆ ก็ใช้) นึกนิยายเรื่องหนึ่งออกตอนเข้าห้องน้ำ ก็เลยเขียนใส่กระดาษชำระไว้ แล้วเอามาอ่านเล่นแก้เหงาเป็นบางเวลา ตามกฎหมายเนื้อหานิยายในกระดาษชำระนั้น ก็เป็นลิขสิทธิ์ของนาย ก. ตั้งแต่เขาเขียนขึ้นมาแล้ว
2. งานลิขสิทธิ์ต้องเป็นงานที่กฎหมายรับรอง ตัวอย่างสดๆ ร้อนๆ เลย ตอนมีตติ้งชมรม มีน้องถามว่า เขียนนิยายโป๊ได้ไหมคะ ก็ขอฟันธงนะจ๊ะว่า ไม่ได้ค่ะ เพราะสิ่งพิมพ์ลามกอนาจารถือว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายนะคะ ส่วนถ้าทำเป็นแนวอีโรติคนั้น คงพอถูๆ ไถๆ ได้ - - -มั้ง (อันนี้ขึ้นอยู่กับพี่ที่รับพิจารณาบทความ)
ทำอย่างไรถึงจะเรียกว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์?
- ก็อย่างที่บอกไว้ข้างต้นและว่า ทำการลอกเลียนแบบ, พิมพ์ซ้ำ, ดัดแปลง, จัดจำหน่าย, ให้เช่า, นำตัวละคร หรือภาพบางภาพไปใช้ ถือเป็นการละเมิดกฎหมายลิขสิทธิ์ (ถึงตัวเจ้าของเขาจะไม่ได้จดทะเบียน แต่ถือเป็นของๆ เขาก็ละเมิดสิทธิ์ได้)
งั้นฟิคกะโดจินก็ถือเป็นของละเมิดลิขสิทธิ์ด้วยอ่ะดิ?
- ตามความคิดเห็น น่าจะผิดค่ะ เพราะถึงแม้ท่านจะคิดเนื้อเรื่องใหม่ แต่ก็นั้นเป็นการดัดแปลงและที่สำคัญยังเห็นตัวละครของเขาเป็นรูปเป็นร่างอยู่ เพียงแต่ดัดแปลงตามความคิดตนเอง ทว่าเนื้อหา อ่านแล้วยังไงก็ยังคงเห็นเป็นผลงานของเขาอยู่ดี แต่เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งตกอกตกใจกันไป พาลไม่ส่งโดจินมาให้พวกพี่ๆ กันหมด ทำใจให้สงบเข้าไว้ เพราะข้อสำคัญอีกหนึ่งของกฎหมายลิขสิทธิ์ก็คือ...
ถ้างานดังกล่าวนั้น ไม่ทำให้เจ้าของเสียผลประโยชน์ใดๆ ก็ถือว่าอนุโลมให้กันได้ - - - ถ้าให้ชัดเจน ก็คือตราบใดที่เจ้าของไม่เอาเรื่อง เราก็ยังอยู่รอดปลอดภัย -_-; (คดีของกฎหมายลิขสิทธิ์สามารถยอมความกันได้) การเขียนโดจินหรือฟิคตามความเห็นของเรา เห็นว่าเป็นการโปรโมตและช่วยโฆษณาอย่างหนึ่ง ไม่น่าจะมีความผิดใดๆ ถึงขั้นฟ้องร้องเพราะถ้าทำจริงคงไม่มีใครกล้าเขียนแน่นอน
ว่ากันตามตรง ตัวบทกฎหมายก็ไม่ได้มีเจตนาจะปิดกั้นอะไรมากมายอยู่แล้ว เพียงแต่แค่ปกป้องตัวเจ้าของสิทธิ์เฉยๆ ไม่ให้เอางานเขาไปทำมิดีมิร้าย แบบงานเขียนเขาดีๆ แต่เราแต่งโดจินที่ทำตัวละคร เนื้อเรื่องเขาเสียๆ หายๆ ออกมา แล้วปรากฎคนอ่านเลิกอ่านงานเขาไปเลยเนี่ย เขาก็มีสิทธิจะฟ้องร้องได้ แต่ถ้าไม่ได้อะไร ก็เขียนไปเถอะค่ะ มันไม่ได้ซีเรียสเลวร้ายขนาดนั้น
แล้วถ้าเกิดไปเจอโดจิน รูปภาพ ฟิคชั่นจากเว็บอื่น เอามาลงในวารสาร, เว็บ, บล็อก จะได้ไหม?
- ข้อนี้มีบางคนให้คำตอบว่า แค่ลงเครดิตไว้ให้ก็พอ แต่ตัวเราขอเถียงเลยว่า ไม่พอค่ะ! เพราะ...
หากไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของงานลิขสิทธิ์แล้ว การนำผลงานของเขามาถือว่าเป็นการกระทำที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตาม (ตัวนี้มีในบทกฏหมายจริงนะคะ)
เอามาแปะให้ดูเฉยๆ ก็ไม่ได้ค่ะ เพราะจะมีข้อหนึ่งที่บอกว่า หากนำงานที่มีลิขสิทธิ์ไปเผยแพร่ต่อสาธารณชน ก็ถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะแจกฟรีโดยไม่คิดผลกำไรก็ตามที มันก็เหมือนเราหยิบปากกาของคนอื่นมาใช้แล้วไม่ขออนุญาตนั่นแหละ ถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมยไปเลยนะ
ฉะนั้น ถึงแม้จะดูเป็นการยุ่งยากแต่อยากให้ทำค่ะ ขอเจ้าของเขาก่อนว่าจะเอางานเขามาใช้ทำอะไร คิดว่าคงมีน้อยที่ใจดำจะไม่ให้อ่ะค่ะ แต่มันก็เหมือนกับการเอาใจเขามาใส่ใจเรานั่นแหละ ใครเอางานเราไปไม่บอกกล่าวก็คงไม่ชอบเหมือนกันจริงไหม?
แล้วการกระทำแบบไหนถึงจะไม่ผิดกฎหมายลิขสิทธิ์?
1. วิจัยหรือศึกษางานนั้น อันมิใช่การกระทำเพื่อหากำไร เช่นการทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับนิสัยการอ่านการ์ตูนของคนไทย
2. ใช้เพื่อประโยชน์ของตนเอง หรือเพื่อประโยชน์ของตนเองและบุคคลอื่นในครอบครัวหรือญาติสนิท เช่น ซื้อการ์ตูนมา ก็หมุนเปลี่ยนให้น้องอ่านด้วย
3. ติชม วิจารณ์ หรือแนะนำผลงานโดยมีการรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานนั้น อันนี้น่าจะเป็นพวกรีวิวการ์ตูนอ่ะนะ
4. เสนอรายงานข่าวทางสื่อสารมวลชนโดยมีการรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานนั้น
5. ทำซ้ำ ดัดแปลง นำออกแสดง หรือทำให้ปรากฏ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาของศาลหรือเจ้าพนักงานซึ่งมีอำนาจตามกฎหมาย หรือในการรายงานผลการพิจารณาดังกล่าว
6. ทำซ้ำ ดัดแปลง นำออกแสดง หรือทำให้ปรากฏโดยผู้สอนเพื่อประโยชน์ในการสอนของตน อันมิใช่การกระทำเพื่อหากำไร
7. ทำซ้ำ ดัดแปลงบางส่วนของงาน หรือตัดทอนหรือทำบทสรุปโดยผู้สอนหรือสถาบันศึกษา เพื่อแจกจ่ายหรือจำหน่ายแก่ผู้เรียนในชั้นเรียนหรือในสถาบันศึกษา ทั้งนี้ ต้องไม่เป็นการกระทำเพื่อหากำไร
8. นำงานนั้นมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในการถามและตอบในการสอบ (ความใฝ่ฝันของเราคือมีวิชา การ์ตูนศาสตร์เนี่ยแหละ อยากทำข้อสอบการ์ตูน- - -!!!)
เพิ่มเติม
- งานลิขสิทธิ์จะมีอยู่ตลอดอายุของผู้สร้างสรรค์และต่อเนื่องหลังจากผู้สร้างสรรค์ตายไปอีก 50 ปี ซึ่งเมื่อหมดอายุการคุ้มครองแล้ว งานลิขสิทธิ์จะตกเป็นของสาธารณะ (ใครจะเอาไปเขียนก็ได้) และเนื่องจากงานลิขสิทธิ์เป็นเรื่องเฉพาะตน ดังนั้นจึงไม่มีการตกทอดให้กับทายาท เหมือนกฎหมายมรดก
เกี่ยวกับสิทธิและมารยาทที่เกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์
- อันที่เจอบ่อยสุดก็คือพวกกระทู้หรือฟอเวิร์ดเมล์ทั้งหลายแหล่ (น่าจะเข้าใจนะว่าเราหมายถึงกระทู้แบบใด)
กระทู้แบบนี้มีหลายแบบอย่างดีหน่อยก็คือใส่เครดิตไว้ให้เอามาจากที่ใด บางที่มันไม่ใส่ไรเลย แถมดูจะภาคภูมิใจยังกับเขียนเองกับมือ
อย่างไรก็แล้วแต่ ไม่เห็นด้วยทั้งสองแบบ คิดดู...
นาย ก. (อีกแล้ว) นึกนิยายขึ้นได้หรือต้องการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เลยพิมพ์ไว้ในบอร์ดแห่งหนึ่งที่ไม่ค่อยจะดังสักเท่าไร (ประมาณว่าเป็นบอร์ดที่พวกๆ กันสิงอยู่ เงียบแต่อบอุ่น...) เผอิญนาย ข. มาเห็น อ่านแล้วชอบใจก็เลย Copy ข้อความทั้งหมด (โดยที่ไม่ขอเจ้าของด้วย- - -แค่นี้ก็ผิดแล้ว) แล้วไปตั้งกระทู้ใหม่โดย Patse ทั้งหมดไว้ แถมท้ายด้วยการให้เครดิต จบ. ทุกคนยกย่องสรรเสริญ ขอบคุณ ชื่นชมนาย ข. ทิ้งนาย ก. ไว้เงียบๆ และอบอุ่นกับบอร์ดของเขากับเพื่อนอันน้อยนิด
คือ ให้คิดกันตรงๆ ก็เล่าให้ฟังหมดแล้ว ใครอยากจะลิ้งค์ไปอ่านต่อ ก็เล่นเล่าเหมือนกันทุกบรรทัด ไอ้เรื่องโพสลงรูปภาพก็เหมือนกัน บางครั้งเอาของเขามาทั้งเว็บ มีร้อยรูป แปะร้อยรูป แล้วลิ้งค์ให้เครดิต เชื่อเถอะน้อยคนนักแหละที่จะเข้าไปเว็บต้นฉบับ สุดท้ายคนได้รับคำชื่นชม ขอบคุณก็เป็นตัวเจ้าของกระทู้ที่เอาของเขามา
อันนี้ไม่ใช่เรื่องหวงงานนะค่ะ แต่นึกถึงเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าเราเขียนกระทู้ หรือวาดรูป เราก็อยากให้คนเข้ามาอ่าน วิจารณ์ แสดงความขอบคุณมิใช่หรือ? ถ้าไม่อยากให้ดูหรืออะไรก็คงไม่มีใครเอามาใส่เว็บหรอกจริงไหม?
ลำบากลำบนเขียน วาดกันแทบตายอยู่ดีๆ มีคนมาชุบมือเปิบ อันนี้ถือเป็นการตัดกำลังใจคนสร้างสรรค์ผลงานไปหลายคนนักล่ะ
อย่างน้อยถ้าต้องการตั้งกระทู้ใหม่กันจริงๆ เพื่อเผยแพร่ให้คนอื่นอ่าน ไม่ต้องถึงขนาดขอเจ้าของกระทู้ก็ได้ เพราะบางทีการไปขออนุญาตอาจะดูยุ่งยากสำหรับบางเว็บที่เป็นภาษาต่างประเทศ (คืออยากได้รูป แต่ดันเป็นเว็บรัสเซีย จะขอก็ดันเน่าอังกฤษ อันนี้ก็พอน่าเห็นใจ) ถือว่าเอามาเผยแพร่ไม่ได้คิดกำไรก็คงจะพอไหว - - - แต่สำหรับที่จะเอามาลงวารสารชมรมขอว่า ควรขออนุญาตดีที่สุด เพราะวารสารเราไม่ได้แจกฟรี
ยกตัวอย่าง ในความคิดเราเห็นว่า ควรทำแบบนี้
นาย ก. (เมื่อไรจะเปลี่ยน?) ตั้งกระทู้สั้นๆ เป็นกลอนรักขำๆ ของสายพันธุ์ Y (aoi) มี K เจือปนมา 70% ออกเรท Nc-17 (อ้วก- - -!!!) ในบอร์ดแห่งหนึ่ง นาย ข. เปิดมาเจอแล้วชอบ (เข้าไปได้ไง) อยากเผยแพร่ให้คนอื่นอ่านด้วย ก็เลยตั้งกระทู้ไว้อีกบอร์ดว่า
“ไปเจอกลอนสนุกๆ มาครับ จากกระทู้นี้ http://board.YKkrajai.com/forumid=YYKK/1150pizzahut.php
เป็นกลอนฮาๆ อ่านแล้วขำดีครับ”
ตั้งแค่นี้จบแล้วค่ะ ถ้าอยากใส่เพิ่มควรเป็นความคิดเห็นของตนเองดีกว่า ส่วนข้อความต้นฉบับให้คนอ่านไปอ่านเองดีที่สุด โพสรูปก็เหมือนกัน ควรเอามาแปะพอหอมปากหอมคอแค่ยั่วน้ำลาย แล้วปล่อยเขาไปสูบดูดกันเองที่เวบต้นฉบับ อย่างน้อยก็ดูยังเกรงใจเจ้าของเว็บกระทู้กันบ้าง
อ้อ นิยาย ฟิคชั่นทั้งหมดก็ควรทำแบบนี้ด้วยนะคะ
สรุป
- ขอสั้นๆ ใจเขาใจเราค่ะ เชื่อเถอะว่า เราถูกเสี้ยมสอนมาจากหลายสถาบันแล้วล่ะว่า สิ่งไหนควรไม่ควร คนที่ลอกเลียนแบบก็รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าลอก ไม่ต้องถึงขนาดต้องเอากฎหมายมาตีแผ่เป็นวรรคๆ หรอก แต่ที่มันเป็นปัญหายุ่งยากเพราะคนที่รู้ตัวว่าผิดแล้วยังจะทำต่างหาก การลอกผลงานเพื่ออยากให้มีคนชื่นชม ไม่คุ้มกันเลยสักนิด ถ้าถูกจับได้ก็มีแต่โดนประณาม ด่าว่า ไม่มีวันได้รับผลตอบแทนที่ดีหรอกค่ะ
(คอมเม้นท์ตัวเอง: เฮ้ย! นี่เราเขียนอะไรมีสาระได้ขนาดนี้ด้วยรึเนี่ย!? สงสัยอีฉันต้องละเมอแน่ๆ เลย)
อธิบายศัพท์
ลำแสงอุลตร้า วาย โอเล็ต – ลำแสงสีม่วง มีอนุภาพทำลายโครโมโซมในการจิ้นคู่ปกติ (ชาย-หญิง) ให้เปลี่ยนเป็นโครโมโซมสายพันธ์ YY แทน หากโดนในระดับความเข้มข้นสูงอาจทำให้คนไม่มีภูมิต้านทานตายได้ (หมายเหตุ – สถานที่ที่มักจะเจอคนพวกนี้สิงสถิตย์อยู่ ร้านเช่าการ์ตูน ตรงโซนแถบการ์ตูนที่จะเห็นตรงสันปกเขียนไว้เด่นชัดว่า BOY’S LOVE สำหรับชมรมการ์ตูน ให้ระวังคุณพี่เอก ENG ใส่เสื้อสีแดงและทำตัวสั้นเหมือนเอ็ดเวิร์ดจาก FMA เพราะมันเป็นตัวพาหะ --- ขำๆ นะ อย่าคิดมาก)
โดจิน - (โดจินชิ: doujinshi) ผลงานการ์ตูนที่นักเขียนสมัครเล่นนำผลงานที่ตนชื่นชอบมาดัดแปลง โดยเปลี่ยนแปลงบท หรือตัวละคร ตามความคิดของตัวเอง ถ้าเป็นแค่รูปภาพแผ่นเดียว เรียกว่าแฟนอาร์ท (Fan Art)
ฟิค (แฟนฟิคชั่น : Fan fiction) ผลงานนิยายที่นักเขียนนำตัวต้นฉบับมาดัดแปลงตามความคิดของตัวเอง โดยอาจมีการเพิ่มเติมเสริมแต่งตามใจชอบ โดยปกติจะคงตัวละครหรือฉากหลักไว้
COPY – การคัดลอก สำหรับข้อความในคอมจะทำได้โดยลากยาวที่ตัวอักษร คลิกขวา เลือกCOPY หรือกด Ctrl+C แทน
PASTE – เป็นเครื่องมือในคอม คือการวางไอ้ของที่เพิ่งลอกลงเมื่อกี้ลงไป (สถานที่ตามสะดวก) จะทำได้โดยคลิกขวา เลือก PASTE หรือกด Ctrl+V แทน
นิยายแนวอีโรติค – นิยายโป๊แบบดูดี มีการใช้ภาษาที่ดูสวยงาม เพื่อไม่ให้ล่อแหลมเกินไป อย่างไรก็ตามสองนิยายนี้คั่นกันด้วยเส้นบางๆ แล้วแต่มุมมองคน แต่เชื่อเหอะใครก็อยากโดนเรียกว่า นักเขียนนิยายอีโรติคมากกว่านักเขียนนิยายโป๊
เครดิต – การอ้างอิงแหล่งที่มา ชื่อผลงานเมื่อเรายกบทความหรือข้อความของเขาส่วนใดส่วนหนึ่งมาไว้ในบทความเรา เป็นมารยาททางสังคมที่ควรกระทำ
พันธุ์ Y (aoi) มี K เจือปนมา 70% ออกเรท Nc-17 – อะไรนะ? ไม่รู้จักงั้นเหรอ? ถ้างั้นพึงตระหนักไว้เลยว่า คุณคือบุคคลที่โชคดีที่สุดในโลกแล้ว
http://board.YKkrajai.com/forumid=YYKK112389.php - มันไม่มี แค่สมมุติเฉยๆ อยากบอกนะว่าเผลอกดเข้าไปแล้ว (หรืออยากสมัครเป็นสมาชิดบอร์ด เหอๆๆๆ)
ถ้าอยากรู้เพิ่มเติมหาอ่านได้ในกระทู้จากบอร์ทอื่นๆนะ มีมากมายหลายหลาก โดยเฉพาะในพันทิพ มีกรณีคดีตัวอย่างด้วยนะ อ่านไว้จะได้ไม่ทำตาม
อ้างอิง:
รองศาสตราจารย์ ธัชชัย ศุภผลศิริ. กฎหมายลิขสิทธิ์กับงานห้องสมุด. วารสารห้องสมุด ปีที่ 45 ฉบับที่1 มกราคม - มีนาคม 2544.
พิไลรัตน์ ตั้งธรรมธิติ. สัมภาษณ์พิเศษ อาจารย์แก้วสรร อติโพธิ เรื่องกฎหมายลิขสิทธิ์.
ไชยศ เหมะรัชตะ. พรบ. ลิขสิทธิ์: การนำหลักการใช้งานโดยธรรมมาใช้ในงานของบรรณารักษณ์และนักสารนิเทศ.
edit @ 2006/08/10 21:00:10
edit @ 2007/02/01 01:58:32
edit @ 2007/06/02 00:22:39












